Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Μετά από τον χωρισμό (Η ιστορία της Αγάπης)

Είναι τόσο όμορφο να κοιμάσαι και να ξυπνάς μέσα σε μια αγκαλιά. όταν έχεις μάθει τόσα χρόνια ανελλιπώς να κλείνεις και να ανοίγεις τα μάτια σου με μια ίδια μυρωδιά να σε συντροφεύει κάθε φορά, όταν αυτή η μυρωδιά αλλοιώνεται και έπειτα χάνεται, τότε νιώθεις μισός.Γιατί βλέπεις, δεν σου λείπει μονάχα η γλυκιά αγκαλιά που σε νανούριζε αλλά και ένα κομμάτι ολόδικό σου. Διότι η πάροδος του χρόνου σε έδεσε με ένα άρωμα και δυο χέρια να σε κρατάνε σφιχτά πάνω στο σώμα τους-πίστευε κάποτε η Αγάπη). Η Αγάπη θύμωσε από τον εραστή της που την εγκατέλειψε και έψαξε να βρει νέες αγκαλιές για να μπορέσει να θυμηθεί το άρωμά του. Πήγε στα λούνα παρκ που πήγαιναν μαζί και άρχισε να τρακάρει στα συγκρουόμενα όλα τα ζευγάρια που γελούσαν και φιλιόντουσαν. Την έστησε στην καφετέρια απέναντι απο το σπίτι του για να τον δει έστω κι απο μακριά. Της έλειπε. Κι ας μην το παραδέχονταν. Της έλειπε η αγκαλία του, της έλειπε το γέλιο του και η αστεία φωνή του. Της έλειπε που έκανε ανω κάτω την κουζίνα όταν προσπαθούσε να μαγειρέψει, που όταν έκανε μπάνιο γέμιζε τον τόπο νερά. Της έλειπε η γκρίνια του, ο ενθουσιασμός του όταν νικούσε στο τάβλι, το σώμα του όταν έκαναν έρωτα. Της έλειπε όταν την τραβούσε να χορέψουν ακόμη και στο δρόμο αν έπαιζε κάποιο όμορφο γαλλικό τραγουδάκι και εκείνη έκανε πως εκνευρίζονταν- μα της άρεσε τόσο πολύ-.
 Κι όμως καμιά απο τις νέες αγκαλιές δεν ήταν σαν τη δική του. Καμιά μυρωδιά δεν της άρεσε. Επίσης κανένα απο τα ζευγαράκια που τράκαρε συνεχώς επίτηδες στα συγκρουόμενα δεν της έδωσε την παραμικρή σημασία. Είχε μείνει μόνη της τώρα κι αυτός είχε βρει κάποια άλλη να αγκαλιάζει. Έτσι η Αγάπη σκέφτηκε να δει πως ήταν η νέα του αγαπημένη. Έτσι στάθηκε για μια ακόμη φορά κάτω από το σπίτι του και τους είδε να περπατούν αγκαλιά. Στεναχωρήθηκε πολύ μα περισσότερο εκνευρίστηκε. Μπορεί να ήταν όμορφη αλλά δεν ταίριαζαν καθόλου μαζί- αλήθεια δεν ταίριαζαν-.
 Τότε η Αγάπη πήγε στις 2 κολλητές της για να βρίσουν μαζί τον πρώην αγαπημένο της και τη νέα του σύντροφο. Ύστερα απο ώρες υπερανάλυσης του θέματος, η Αγάπη ένιωθε χειρότερα απο την αρχή.Και δεν καταλάβαινε το λόγο-όχι τον καταλάβαινε παρα πολύ καλά αλλά δεν είχε σκοπό να το παραδεχτεί ούτε κι αυτό-.
 Πέρασαν εφτά μήνες.Η Αγάπη είχε αλλάξει διακόσμηση στο σπίτι και είχε αγοράσει κουτάβι. Έκοψε τα μαλλιά της καρέ και έκανε δίαιτα. Ξεκίνησε μαθήματα ζωγραφικής και να μαθαίνει ρώσικα. Ήταν πολύ καλά πια. Ένα κυριακάτικο πρωινό που έπινε καφέ με άρωμα καραμέλα χτύπησε το κουδούνι της.Δυο φορές. Άνοιξε και προς μεγάλη της έκπληξη ήταν αυτός. Ήρθε να της ζητήσει συγνώμη και να την παρακαλέσει να τον αφήσει να γυρίσει. Της είχε φέρει και ροζ τριαντάφυλλα. Η Αγάπη αφού ξεπέρασε το σοκ πήρε τα λουλούδια, έκλεισε την πόρτα και τα έβαλε σε ένα ωραίο βάζο στην κουζίνα. Κάθισε ξανά στην καρέκλα και συνέχισε να πίνει το καφέ με άρωμα καραμέλα. Πήρε αγκαλιά το ξανθό κουταβάκι και το φίλησε. Είχε καιρό να νιώσει έτσι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου