Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Πορνογραφία και αλκοόλ

Αυτή τη φορά θα σου μιλήσω για εκείνα τα ξενύχτια μας. Εκείνες τις υπέροχες βραδιές που βγαίναμε μαζί στη μια το βράδυ ήδη πιωμένοι από το σπίτι. Θα σου θυμίσω ότι θυμάμαι και ύστερα θα μου υποσχεθείς πως δεν έχει χαθεί κανένα από αυτά τα ατελείωτα βράδια, με τις φωνές, τον ατέλειωτο χορό, την ενεργητική και παθητική κατανάλωση καπνού και την ακαθόριστη ποσότητα αλκοόλ. Και τότε, κάπου ανάμεσα στα αλκοόλ και τσιγάρα, να σου λέω αυτό που είχα νιώσει μεταξύ guns n roses kai aerosmith.Είχα νιώσει πως δεν θέλω να φύγεις. Όχι, δεν είναι αγάπη είναι κτητικότητα και το ξέρω. Και δεν με νοιάζει που γίνομαι αυτό που κοροϊδεύω  Εγώ μονάχα θέλω να γυρνάω στις 7 το πρωί μαζί σου σπίτι.Γιατί μου δημιουργείς την ψευδαίσθηση πως κάθε μέρα είναι γιορτή και πως έχω όλους τους λόγους να πίνω και να προσπαθώ να μη μεθύσω.Γιατί έτσι κι αλλιώς η μόνη πραγματική μέθη είναι το δικό σου άγγιγμα.Να σε κοιτάζω και να λάμπουν τα πάντα ακόμα και στη πιο βρώμικη πόλη. Μη νομίσεις πως δεν τα εννοώ αυτά που σου λέω, τα εννοώ και μάλιστα για τα καλά.Βλέπεις, κάτι εσύ κάτι η μουσική μου προκαλείται ένας εθισμός και σε ζητώ όλο και περισσότερο. Και έπειτα,μετά το χορό εσύ κι εγώ, μόνοι στις έξι το πρωί να περπατάμε στη Ρήγα Φεραίου, να παίρνουμε κουλούρι και κρουασάν και να τα τρώμε στα υγρά παγκάκια στην Όλγας.

Μου έλειψε να ανεβαίνουμε στο σπίτι μου και ενώ βρωμάμε και οι δύο από τον καπνό να κάνουμε έρωτα. Έρωτα που κάθε φορά μοιάζει όλο και πιο πρώτη. Μια αστείρευτη μορφή πάθους πριν καλά καλά ξημερώσει. Μια αναισθησία για όλους τους άλλους που μπορεί να ξυπνούσαν από τις φωνές μας. Δεν νιώθω κανέναν και τίποτα άλλο.Δεν θέλω να νιώθω τίποτα άλλο,μονάχα εσένα.Να νιώθω την ανάσα σου να καίει το λαιμό μου και την καρδία μου να συναγωνίζεται σε ένταση τη δικιά σου. Όλη μου η ενέργεια και η ζωτικότητα είναι σε σένα. Σε σένα που παίρνεις μέχρι και την τελευταία κραυγή μου και μετά, αφού έχει ήδη αρχίσει να ξημερώνει κοιμόμαστε.Και νιώθω όλες μου τις δυνάμεις να με εγκαταλείπουν πάνω στο σώμα σου που μυρίζει κάτι από εσένα, κάτι από εμένα και κάτι από όλη αυτή την ατελείωτη νύχτα. Εσύ το αλκοόλ μου, η μουσική που χορεύω, το άρωμα που μυρίζω. Όλα εσύ.

6 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία η αναλογία μεταξύ του έρωτα και του αλκοόλ Βιβή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε!
      Ο έρωτας όπως και το αλκοολ μπορούν να γίνουν πάθη με την αρνητική έννοια...

      Σε φιλώ Φοίβο μου!

      Διαγραφή
  2. καταλυτικός και απέραντα εγωιστής ο έρωτας, όπως και με ότι συνοδεύεται...
    σαρωτικά, Βιβή μου, σε παίρνει και σε υψώνει ή φευ σε κατακρημνίζει...
    όμορφα πολύ τον κατέγραψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Βίκυ μου!
      Έτσι είναι ο έρωτας, απολύτως εγωιστής και βγάζει όλο την κτητικότητα μας στην επιφάνεια. Μας δένει τα μάτια και λειτουργεί σαν το αλκοολ, μας μεθά...

      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  3. Είσαι τρομερή...........!!!!! Εντάξει η ανάρτηση δεν υπήρχε, απλά.. Ανυπομονώ για τις επόμενες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Μαρία μου!
    Να είσαι καλά, χαίρομαι που σου άρεσε :)

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή