Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Η θάλασσα

Το μόνο που θα θελα ήταν μια βόλτα στην ακροθαλασσιά. Χειμώνα, Φλεβάρη μήνα. Να έχει μια μέρα λίγο ηλιόλουστη για χειμώνα.Να περπατάω πλάι-πλάι στο ήρεμο κύμα και έπειτα να κάτσω στα γκρίζα βότσαλα, τα μπλεγμένα με τα φύκια και να νιώσω λίγο το κρύο έδαφος στο σώμα μου και να με κάνει να ανατριχιάσω. Να σκαλίσω λίγο κάτω από τα βότσαλα και να μυρίσω τη θαλασσινή αύρα.
Θα θελα να δω όλη τη ζωή μου σε αυτή τη βόλτα πλάι στο κύμα. όλη μου η ζωή ήταν μια βόλτα στη θάλασσα. Παιχνιδιάρα η θάλασσα. Άλλοτε μας χαλαρώνει και άλλοτε μας πνίγει. Και παρά τις φουρτούνες τις εμείς επιμένουμε να βλέπουμε τις ελάχιστες μέρες που είναι γαλήνια. Και να παραδινόμαστε σ'αυτές και να ξεχνάμε όλα τ'άλλα. Καμιά φορά μπορεί να τύχουμε σε καμιά γερή φουρτούνα και να τη δούμε να ξεβράζει όλες τις βρομιές τις και να σηκώνονται κύματα που λαχταρούν να σε πνίξουν και να σε πάρουν μαζί τους στη θάλασσα. Κάτι τέτοιες στιγμές μπορεί να νιώσουμε πως σιχαθήκαμε τη θάλασσα και όλα τις τα παιχνίδια αλλά η αλήθεια είναι πως δύσκολα κανείς μπορεί να τη σιχαθεί. Γιατί η θάλασσα είναι η ζωή η ίδια. Είναι η ηρεμία κάτω από τον ήλιο, οι βουτιές με παρέα και το κολύμπι πλάι στις απόμερες σπηλιές με το σύντροφό σου. Η θάλασσα είναι ένα μεγάλο πιάτο γεμάτο ζωή.
 Το τελευταίο πράγμα που θα 'θελα λοιπόν θα ΄ταν σε αυτή τη βόλτα πλάι στο γκρίζο κύμα να σε έβλεπα σε κάποια στιγμή από μακριά. Να μου γνέψεις. Ίσως να έρθεις κάπου κοντά και να με χαιρετίσεις. Ίσως πάλι να καθόμασταν και για λίγο μαζί και να πίναμε καμιά μπύρα. Ίσως...φοβάμαι μήπως θα 'θελα πολλά και τότε μπορεί να εκνευριστείς και δεν εμφανιστείς ούτε για να μου γνέψεις.
Όπως και να χει το μόνο πράγμα που θα με ανέβαζε πραγματικά θα ήταν να δω λίγη θάλασσα.Λίγη θάλασσα έτσι όπως θέλω να την κρατήσω εγώ στο μυαλό μου. Μοναχική και γκρίζα με πολύ  μυστήριο. Αυτή είναι η θάλασσα, η δικιά μου θάλασσα. Και άσε τα ηλιοβασιλέματα, άσε και εκείνα τα μεσημέρια με τον αφόρητο καύσωνα που μισώ. Η θάλασσα είναι σαν εμένα.Διχασμένη. Πότε φουρτούνα, πότε γαλήνη. 

4 σχόλια:

  1. Αυτή η θάλασσα που περιγράφεις θέλει και γλυκιά παρέα.
    Κακά τα ψέματα!
    Αλλά πρός Θεού,μην ζητάς πολλά.
    χα,χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θέλει αλλά έλα που τη γλυκιά παρέα δεν τη συναντάμε εύκολα, πολύ δε δυσκολότερα μένει κοντά μας γιατί...καμιά φορά ζητάμε "πολλά"...

      Πάντως η "θάλασσα" θέλει να έχει και λίγο κάτι από μοναχικότητα.Έτσι νομίζω...

      Καλή σου νύχτα!

      Διαγραφή
  2. η κατάρα των επιλογών
    η ευχή της αποδοχής της μοναχικότητάς μας... του εαυτού μας...
    μια θάλασσα και για μένα, Βιβή μου... και λίγα βράχια...

    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα βράχια πάντα κομμάτια της θάλασσας βρίσκονται εκεί για να την ομορφαίνουν λίγο ακόμη.
      Είτε τη βλέπουμε μόνοι μας είτε με συντροφιά.

      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή