Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Ουρλιαχτά

Ουρλιάζω.Ουρλιάζω τόσο δυνατά που είμαι σίγουρη πως αν ούρλιαζα με τη φωνή μου θα είχα ξυπνήσει τους κατοίκους των γύρω σπιτιών μέσα στη μαύρη νύχτα. Ουρλιάζω σε κραυγή ακατανόητη.
Ουρλιάζω χωρίς να ξέρω το λόγο. Φυλακίζομαι και δεν ξέρω από ποιόν. Πνίγομαι και δεν ξέρω από τι. Ουρλιάζω ακατανόητα μήπως βρεθεί κάποιος και με ακούσει.Ουρλιάζω μήπως κι αυτός που με ακούσει κατορθώσει να καταλάβει τι ζητάω. Και μου το δώσει, και μου το πει και με κάνει να ηρεμήσω λίγο.

Ουρλιάζω σιωπηλά για ότι δεν ξέρω και δεν μπορώ να πω. Δεν έχω αυτοσυγκράτηση. Μήτε στο σώμα, μήτε στη ψυχή μου.Το σώμα μου παρασυρμένο από τη ματωμένη ψυχή δεν συγκρατεί τα δάκρυα. Τρέχουν τα μάτια μου, τρέμουν τα χέρια μου, παγώνει το δέρμα μου, ξεραίνονται τα χείλη μου,βουίζουν τα αυτιά μου σαν να ανεβαίνω σε βουνό ψηλό, νιώθω να πνίγομαι.Δεν μπορώ να πάρω ανάσα.Πνίγομαι,πνίγομαι,πνίγομαι κανένας δεν με τραβάει πάνω...
Νιώθω πληγές να ξύνονται από αόρατα χέρια...Και αόρατο φίμωτρο να μπαίνει στο στόμα μου.Τη ζάλη να στέκεται σαν σκόνη σε μαύρα έπιπλα, πάνω στο μυαλό μου.Νιώθω το τέλος μου να έρχεται.Δεν ξέρω από που, δεν ξέρω γιατί, δεν μπορώ να μιλήσω μοναχά νιώθω, και υποφέρω σιωπηλά ουρλιάζοντας.
Ουρλιάζω δίπλα σας και κανένας δεν με αγκαλιάζει για να με συνεφέρει...Που είστε όλοι σας;

6 σχόλια:

  1. Ουρλιαζουμε ολοι.
    Γι αυτο!

    Καλησπερααααααααααα.........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σύμφωνοι, όλοι ουρλιάζουμε αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε να κοιτάξουμε και λίγο παραδίπλα.Κάποιος ουρλιάζει πιο απεγνωσμένα από μας σίγουρα...

      Φιλιά πολλά και καλή συνέχεια :)

      Διαγραφή
  2. Γλυκιά μου, πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβω πως τα ουρλιαχτά μου κανείς δεν τα καταλάβαινε... έπειτα, άρχισα να σκαλίζω βαθιά την ψυχή μου και να χρησιμοποιώ λέξεις .. τότε βρήκα ανθρώπους πλάι μου που μοιράστηκα μαζί τους ιδέες και όνειρα...
    Βρες τις λέξεις, τα χρώματα και δώσε σχήμα στο ουρλιαχτό σου...
    υπάρχουν πολλοί άνθρωποι πλάι μας, αρκεί να τους το ζητήσουμε απλά...
    μεγάλη αγκαλιά...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου hana, νομίζω πως το πρόβλημα έγκειται στο ότι κανένας δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια να αποκωδικοποιήσει τα ουρλιαχτά των γύρω του...Αυτό νομίζω πως είναι και το πιο μεγάλο πρόβλημα τόσο στις διαπροσωπικές όσο και στις ευρύτερα κοινωνικά σχέσεις...

      Παρ'όλα αυτά συμφωνώ πως ορισμένες φορές θα πρέπει να διευκολύνουμε τους γύρω μας σχηματοποιώντας τα ουρλιαχτά μας-αρκεί να μπορούμε να το κάνουμε βέβαια...

      Σε φιλώ καλή μου!Καλό Σαββατοκύριακο να 'χεις!

      Διαγραφή
  3. Μήπως πρέπει να ουρλιάζουμε φωναχτά για να μας καταλαβαίνουν και οι άλλοι;Όση δύναμη θέλει για να εκτεθείς στους άλλους ουρλιάζοντας τόση δύναμη θα αποκτήσεις.
    Καλή μέρα Βιβή που μας κάνεις να αναλογιζόμαστε με τα ύπεροχα σου κείμενα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως, αλλά σίγουρα δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να ουρλιάζουν το ίδιο δυνατά στους άλλους.Θέλει δύναμη όπως λες να εκτεθεί κανείς μα θέλει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη να βοηθήσεις αυτόν που εκτίθεται με δικό σου, προσωπικό κόστος...

      Καλή συνέχεια και σε σένα Φοίβο μου αγαπημένε και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

      Διαγραφή