Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Αχόρταγο εγώ

Τα θέλω όλα. Πάντα αυτό με θυμάμαι να σκέφτομαι. Τα θέλω όλα.
Από παιδί πλεονέκτρια...Δεν μου έφταναν τα λίγα και δεν μου άρεσε να μοιράζομαι.Και όσο μεγάλωνα τόσο συνήθιζα στην ιδέα πως δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.Και κάθε φορά που πήγαινα να το συνηθίσω,πείσμωνα λίγο ακόμη περισσότερο.Και ήθελα να δω κάτι ακόμη παραπέρα.

Το είπα στη μαμά μου.

Κι εκείνη χαμογέλασε πικρά.Και γύρισε και μου είπε σιγανά "Δεν έμαθες ακόμη να σέβεσαι και να φοβάσαι"
Κι εγώ πείσμωσα λίγο ακόμη περισσότερο γιατί ήξερα και να σέβομαι και ο ήξερα και πως ο φόβος είναι αναπόφευκτος και θύμωσα μαζί της που δεν είχε το ίδιο πάθος με μένα.Και που δεν καταλάβαινε αυτό που εννοούσα.Εγώ μονάχα ήθελα να ζω το έπακρο.
Ένα κομμάτι υπερβολής είμαι μονάχα.Μια υπερβολή που θέλει να ζει και να νιώθει και να μαθαίνει τα πάντα μέσα από αυτά και μακριά από διηγήσεις.
Μια υπερβολή που δεν θέλει να ακούει μονάχα να μιλάει και να διηγιέται στους άλλους όλα όσα μαθαίνει.Και να προηγείται μονίμως σε όλα..Και να γίνεται ένας υπέροχος άνθρωπος που ξέρει όσα πιο πολλά είναι δυνατόν να γνωρίζει.Και έχει νιώσει στα είκοσι όσα τόσοι άλλοι ένιωσαν στα πενήντα τους ή δεν ένιωσαν ποτέ τους.Και τα λέει στους άλλους γιατί παίρνει ικανοποίηση από τις αντιδράσεις τους.

Μια υπερβολή.Στις αντιδράσεις, στις επιθυμίες, στα συναισθήματα, στα λόγια, στις πεποιθήσεις,στις σκέψεις.
Μέχρι που έκατσα και σκέφτηκα μέσα στα πολλά που θέλω και είδα πως είχε δίκιο η μαμά μου.
Ήμουν αχόρταγη που δεν μπορούσε να ξεχωρίσει την υπερβολή από το μέτρο.Που δεν είχε μάθει τίποτα ακόμα.Μέχρι τώρα πασαλείμματα κι εγώ η χαζή-αχόρταγη νόμιζα πως επειδή τα ήθελα όλα μπορώ να τα έχω όλα. Κάποια,που νόμιζε πως το να ζεις στο έπακρο τη ζωή είναι μέσα από υπερβολές...

4 σχόλια:

  1. όταν το συνειδητοποιείς, πως όλα δεν μπορεί να τα έχεις, δεν είναι σα να κόβονται τα φτερά σου;

    τα θέλεις όλα! τώρα! και πετάς! πετάς! γεμάτη σιγουριά πως, στο χέρι σου είναι να τα έχεις...
    και έρχεται η ζωή, η πείρα πες το, η προσγείωση...
    και νοιώθεις μιαν άγρια χαρά που έστω και τα λίγα, κατόρθωσες να τα έχεις...

    σε φιλώ καρδιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι αγαπημένη μου, κι όσο κόβονται τόσο μοιάζουν τα εναπομείναντα να δυναμώνουν και να θέλουν να πετούν πιο ψηλά...Ώσπου συναντούν την εμπειρία και ήσυχα χαμηλώνουν να πετούν και σταθεροποιούνται...Και τότε πράγματι γινόμαστε ακόμη πιο ευτυχισμένοι...

      Γλυκό φιλί να σε βρει, καλό ξημέρωμα να έχεις

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε Σωτήρη!
      Καλή σου νύχτα :)

      Διαγραφή