Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Όταν χαράζει

Πόσα χάθηκαν;Πόσα έχασες; Χάσαμε;
Δεν είναι πολλά.Είναι αναρίθμητα.
Όλα έχουν την τάση να σβήνουν και να φεύγουν και να χάνονται πολύ μακριά από μας.Και περνάνε στα χέρια άλλων και ξεγλιστρούν κι απ'αυτούς.
Κι εμείς κάθε φορά που χάνουμε κάτι ξεφυσάμε.Κι όσες φορές και να χάνουμε,δεν μπορούμε να το συνηθίσουμε. Είναι σκληρό που φεύγουν από κοντά μας τόσα πράγματα. Καταστάσεις, ευκαιρίες, άνθρωποι. Και φεύγουν τα χρόνια και φεύγουν μαζί τους και τόσα άλλα. Και τα ξεχνάμε τα περισσότερα.Και μένουν στη μνήμη μας κάποια ελάχιστα από εκείνα που έφυγαν.Για να μας θλίβουν όταν ξυπνάμε την ώρα που χαράζει και είμαστε μόνοι.
Και είμαστε μόνοι κι ας ξυπνάμε με άλλους κοντά μας.Νιώθουμε μόνοι γιατί θυμόμαστε πόσα φεύγουν και γιατί είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως κι αυτοί που θα μας πουν καλημέρα μόλις μας δουν να καθόμαστε δίπλα τους στο κρεβάτι δεν θα μείνουν για πολύ.
Και ανοίγουμε δειλά δειλά τα παντζούρια και είναι ακόμα σκοτάδι έξω με μια αχνή ξανθιά γραμμή στον ουρανό.Και έχει κρύο μα επιμένουμε να στεκόμαστε γυμνοί και να κοιτάζουμε τον ήλιο που ανατέλλει.Μένουμε στη γύμνια μας.Είναι η ώρα της ειλικρίνειας εξάλλου, τα ρούχα θα μας ωραιοποιήσουν.Και τώρα που ο ήλιος αναγεννιέται δεν χρειάζονται ψέμματα. Είμαστε εκεί μονάχοι μας ξύπνιοι σκεπτόμενοι όλα όσα χάνονται και φεύγουν μακριά μας.Αναλογιζόμενοι την ανικανότητα μας να κρατήσουμε λίγα παραπάνω απ'όλα όσα ξεγλιστρούν από τα χέρια μας.
Και δεν έχουμε ύπνο κάποιες χαραυγές ότι κι αν κάνουμε. Και δεν ησυχάζουμε.Κι όλο γυρνάνε στο μυαλό όλα εκείνα που έφυγαν.Και μας ενοχλεί ο ήλιος που μπαίνει δειλά μέσα στο σπίτι και κλείνουμε ξανά τα παντζούρια.
Και κουλουριαζόμαστε στο κρεβάτι.Εκεί στην άκρη, σε ετοιμότητα τάχα συνέχεια είμαστε.
Και δεν ησυχάζουμε,είναι αδύνατον και το κεφάλι βουίζει και τα μάτια πονούν και δεν ξέρεις αν είναι από τον ήλιο ή από τα δάκρυα.
Ο ύπνος δεν θα έρθει ξανά εκείνο το πρωινό...


4 σχόλια:

  1. Κι οταν χαραζει η μερα
    ο κοσμος χαραζει ..χιλιες ρωγμες...
    γιατι "τα χρονια μου ναυαγησαν στις ξερες σου"...

    Ποθω αιωνιο υπνο!

    Καλο απογευμα,Βιβη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο κόσμος χαράζει και εμείς σαν παιδιά του, σαστισμένοι μένουμε να τον κοιτάζουμε...

      Σε φιλώ και καλές γιορτές σου εύχομαι!

      Διαγραφή
  2. κάπως έτσι νιώθω και εγώ...
    απλά υπέροχο... όσο μεγαλώνουμε και χάνουμε όσα ΄χάνουμε, τοσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε δυστηχώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και κάποιες φορές μάλιστα γινόμαστε τόσο ευάλωτοι που δεν το αντέχουμε.Και χρειαζόμαστε να μη νοιώθουμε αυτά που έφυγαν και δεν μπορούμε...

      Σ'ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια,
      σε φιλώ και καλό Πάσχα σου εύχομαι!

      Διαγραφή