Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Ματωμένο

Και ο άντρας έσκυψε στα στήθη της
Και η γυναίκα αναστέναξε τάχα από διέγερση
Κι εκείνος πλησίασε το πρόσωπό του στο δικό της και της φίλησε άτσαλα τα κόκκινά της χείλη
Και το κραγιόν που ήταν φτηνό έφυγε και έμειναν τα χείλη μελανά.
Κι εκείνος έκλεισε τα μάτια να μη βλέπει το πρόσωπό της, που γεμάτο σημάδια ήτανε.
Κι εκείνη δεν μιλούσε μήτε κουνιόταν από τη θέση της.
Κι εκείνος έκανε να τη χαϊδέψει μα η γυναίκα τόσα σημάδια είχε που κάθε του άγγιγμα της προκαλούσε οξύ πόνο.
Μια στο σώμα-μια στη ψυχή.

Και εκείνος την έβαλε να γυρίσει να μην τη βλέπει έτσι άσχημη που ήταν από τα σημάδια του.
Και μπήκε μέσα της και αναστέναξε βαριά από την αντίσταση του σώματός της.
Και εκείνη αναστέναξε ξανά κάνοντας τάχα πως το απολαμβάνει.
Και όσο συνέχιζε τόσο το σώμα σταματούσε την αντίσταση και τον δεχόταν ευκολότερα.Την πονούσε αλλά εκείνη συνήθιζε τον πόνο και δεν τον ένιωθε σ' όλη τη διάρκεια.
Και εκείνος τελείωσε γρήγορα χωρίς να πει κουβέντα χωρίς έστω να την περιμένει...
Και της γύρισε την πλάτη και την έσπρωξε από την άλλη να μη τη βλέπει.
Ο άντρας αποκοιμήθηκε και ήδη ροχαλίζει...
Και η γυναίκα απόμεινε να κοιτά τον τοίχο και να νιώθει τις πληγές της να πονούν.
Έκλεισε τα μάτια κι έκανε πάλι την ίδια σκέψη.

8 σχόλια:

  1. Πικρή, πολύ πικρή γεύση άφησε.
    Είναι όμως πέρα για πέρα αληθινό...
    Καλό σου απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και πως να μην αφήσει εδώ που τα λέμε...Όταν ξέρουμε πως αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει σπάνια αλλά ανήκει στην καθημερινότητα τόσων γυναικών;

      Σε φιλώ Μαρία μου :)

      Διαγραφή
  2. Γιατί τα όμορφα λόγια είναι πάντα λυπητερά;
    Στα βουνά του Προμηθέα πάντα θα υπάρχουν γύπες που ασελγούν στην ψυχή.Υπάρχει λύτρωση χωρίς πόνο άραγε;Προσοχή στο κενό λοιπόν..!
    Καλό σου απόγευμα και να ΄σαι καλά!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκο,
      Οι γύπες πάντα υπάρχουν όπως λες, το θέμα είναι γιατί να τους αφήνουμε να κατασπαράζουν τη ψυχή...

      Να σαι καλά!Σε φιλώ :)

      Διαγραφή
  3. Πραγματικά ματωμένο...
    ματωμένη σάρκα, ματωμένα όνειρα, ματωμένη ψυχή, ματωμένο αύριο.
    Και τόσο ... μα τόσο αληθινό !!!


    Καλό σου βράδυ Βιβή μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεβίνα μου,
      είναι δυστυχώς μια πραγματική ιστορία για εκατομμύρια γυναίκες εκεί έξω...Που συνεχίζουν να ματώνουν και χάνουν τα πάντα...

      Καλό σου βράδυ γλυκιά μου :)

      Διαγραφή
  4. Tι ειναι αυτο αραγε
    που κανει καποιους ανθρωπους
    να μη δινουν μια για την αξιοπρεπεια τους?

    Φυσικα και δεν περιμενω απαντηση.
    Αλλα γιατι,ρε γαμωτο,τοσο πολυ πια?
    Τοσος φοβος !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω μα δυστυχώς είναι πολλές αυτές που επιμένουν να μην τη διεκδικούν...
      Μεγάλος ο φόβος γλυκιά μου agriomeli...Δυστυχώς..

      Διαγραφή