Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Εφιάλτης

Καμιά φορά ξυπνούσα από τους εφιάλτες.Πεταγόμουν από τον ύπνο μου λαχανιασμένη και λουσμένη στον ιδρώτα.
Έχω έναν πολύ συγκεκριμένο εφιάλτη που ακόμη και τώρα, που γράφω,που το μυαλό μου τον επαναφέρει στη μνήμη η καρδιά μου τρελαίνεται και πάλλεται σαν τρελή.
Στον εφιάλτη χάνομαι.Είμαι σε λαβύρινθο με ψηλούς τοίχους και δεν μπορώ να βγω από πουθενά.Νιώθω πως κάποιος με ακολουθεί αλλά δεν τον βλέπω ποτέ.Τον αντιλαμβάνομαι με όλες μου τις αισθήσεις μα δεν μπορώ να τον δω.Δεν ξέρω τι είναι αυτός που με ακολουθεί.Δεν ξέρω αν είναι καλός ή κακός.Εγώ φοβάμαι.Και όσο τρέχω και μπερδεύεται ο δρόμος στον λαβύρινθο περισσότερο,εγώ φοβάμαι.Και τα βήματά του γίνονται πιο ταχεία και εγώ βγαίνω σε αδιέξοδο.Και νιώθω την ανάσα του στο λαιμό μου και εκεί πετάγομαι.
Τινάζομαι από τον ύπνο μου.Και κάθομαι οκλαδόν πάνω στο κρεβάτι.Ο σύντροφός μου κοιμάται βαθιά δίπλα μου.Αγκαλιάζει τα πόδια μου τρυφερά νομίζοντας πως αγκαλιάζει το σώμα μου.Είμαι ακόμη ταραγμένη.
Στρίβω ένα τσιγάρο και το βάζω στο στόμα μου.Μετά από δυο τζούρες το έχω ήδη μετανιώσει.Το σβήνω βιαστικά και επικεντρώνω την προσοχή μου στα ξανθά μαλλιά που ακουμπούν τα πόδια μου. Θέλω να τον ξυπνήσω μα τον λυπάμαι.
Κάνω να ξαπλώσω και να κοιμηθώ ξανά μα κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου βλέπω την ίδια τελευταία στιγμή του εφιάλτη και τα ανοίγω διάπλατα.
O σύντροφός μου χωρίς να με βλέπει το νιώθει πως δεν κοιμάμαι.
"Πάλι αυτός ο εφιάλτης μαζί μου;"
"Όχι"του λέω ψέμματα.Ντρέπομαι για αυτόν μου τον εφιάλτη λες και φταίω εγώ.
Με αγκαλιάζει και φαίνεται πως δεν πίστεψε το ψέμα μου.
"Τελείωσε τώρα,ησύχασε ζωή μου"ψιθυρίζει στο αυτί μου. Τα λόγια του με ηρεμούν.Το άγγιγμα και η μυρωδιά του μου δημιουργούν ασφάλεια.
Στον εφιάλτη μου είναι εκείνος,ο οποίος πασχίζει να με βρει μέσα στο λαβύρινθο.Και εγώ φοβάμαι την εξέλιξη που θα έχει η συνάντηση μου μαζί του.Και πώς να μη τη φοβάμαι;Εκεί πέρα,που είμαστε μέσα στο λαβύρινθο και δεν μπορώ να βρω την έξοδο;

Με κρατάει σφιχτά πάνω του μα το μυαλό μου συνεχώς στον φόβο είναι...

8 σχόλια:

  1. Αυτός ο φόβος, τσακίζει... Μη φοβάσαι. Φαίνεται να σ'αγαπάει πολύ κι όποιος αγαπάει πραγματικά δε φεύγει, δεν προδίδει... Στο επόμενο όνειρο, γύρνα το κεφάλι σου και κοίτα τον στα μάτια. Αυτά τα μάτια που αγαπάς, τα δικά σου...

    "Γεια σου ζωή μου", πες του.
    Όμορφο όνειρο βλέπεις, εσύ το κάνεις εφιάλτη αγαπημένη μου...

    Καλό απόγευμα, ήρεμες νύχτες, αγαπησιάρικες και γεμάτες ζεστές μυρωδιές και ασφάλεια σου εύχομαι... :) Υπέροχα έγραψες κι αυτό, όπως και όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, τσακίζει ο φόβος της ευτυχίας.Και είναι οξύς εκείνος της ανασφάλειας...

      Ευτυχισμένες νύχτες και σε σένα εύχομαι με πολύ αγάπη :)
      Σε ευχαριστώ πολύ και για τα καλά σου λόγια!

      Διαγραφή
  2. Αδιέξοδα μάτια μου
    πολλά αδιέξοδα και μια ψυχή σε πανικό ψάχνει να βρει τον δρόμο της...
    Μου δημιούργησε τόσο άγχος αυτό που διάβασα σα να το ζούσα!
    Υπάρχουν νύχτες που νοιώθω τα ίδια αδιέξοδα και δεν ξέρω ούτε
    πως να τα καταπολεμήσω , ούτε πως να διώξω τους εφιάλτες...

    Εύχομαι εσύ να τα καταφέρεις Βιβή μου !
    Σε φιλώ κοριτσάκι μου
    καλό βράδυ να έχεις:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περίεργο πράγμα το υποσυνείδητο Λεβίνα μου...Φόβος κι άγχος ακόμη και μέσα στην ευτυχία...

      Ήρεμες νύχτες σου εύχομαι!
      Σε φιλώ γλυκά!

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα και Χρόνια Πολλά!
    Τρόπους που βρίσκουμε να σαμποτάρουμε τη χαρά μας... Μα δεν είναι κρίμα;
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια πολλά και σε σένα μισο-άγνωστη! :)
      Τρόποι για να τη σαμποτάρουμε υπάρχουν πολλοί...Κυρίως όταν φοβόμαστε στη χαρά μας μέσα...
      Σίγουρα είναι κρίμα...

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. H ζωη ανταπροκρινεται με κυματα της σκεψης.
    Ο'τι απευχεται η ψυχη σου αυτο κυριως πραγματοποιειται.
    Εστω κι αν δεν τα πιστευουμε ,
    ας ψελλιζουμε τα ομορφα που ποθουμε..
    Ετσι μπορει να παραπλανηθει η ζωη λιγακι
    και να μας φερει την ευτυχια

    ("Το Μυστικο" ειναι ενα βιβλιο σχετικο με αυτα που αναφερω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό μπορώ να πω μου θυμίζει και λίγο από τους νόμους του Μέρφυ...

      Η ευτυχία είναι δύσκολη να βρεθεί-δυσκολότερη όμως στο να διατηρηθεί...Έτσι ο φόβος και η αγωνία είναι αναπόφευκτοι...

      Θα το έχω υπόψιν το βιβλίο που μου γράφεις!Σ'ευχαριστώ πολύ!

      Φιλιά πολλά γλυκιά agriomeli!

      Διαγραφή