Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Θυσία

Θυσίασα πολλά.
Και ήταν πάρα πολλά όσα είχα ανάγκη και τα μετρίασα και τα παραμέρισα και τα έβγαλα τελείως από το μυαλό μου
Μα σαν ήρθε εκείνη η στιγμή που κάτι από αυτά που είχα θυσιάσει μου 'δωσες
Δειλά-δειλά σαν το πρόσφερες,
ζήλεψαν όλα τ 'άλλα τα καταπνιγμένα κι άρχισαν να τσιρίζουν ενοχλητικά στο μυαλό μου
Και τότε κάπου είδα πως λάθος θυσίες έκανα τόσο καιρό.
Γιατί τα όνειρα να θυσιάζονται ευκολότερα από 'σένα που δεν άπλωσες το χέρι να τα αγγίξεις;

4 σχόλια:

  1. Oταν φυλακιζουμε(θυσιαζουμε)
    την δοτικοτητα μας,τα ομορφα που
    ειχαν καποτε τον αποδεκτη τους,
    δεν μπορει παρα να κραυγαζουν
    διαρκως μεσα μας.
    Κι αντε να ηρεμησεις!!!

    Καλο απογευμα,Βιβη μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς...Όλα φωνάζουν και τίποτα δεν είναι όπως ήταν...
      Καλή συνέχεια γλυκιά μου και καλό καλοκαίρι εύχομαι να έχεις!

      Διαγραφή
  2. Όλα αυτά που καταθέτεις μέσα απο την ψυχή σου..με άγγιξαν Βιβή..πολλές φορες στο ταξίδιπου λέγεται ζωή κάνουμε και ανούσιες θυσίες ίσως όταν ο ψυχισμός μας είναι ευάλωτος..το θέμα είναι όμως να μη παραμένει αγκάθι στην καρδιά!!καθότι ποιήτρια κι εγώ με αγγιξες...καλό βραδάκι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπαθούμε αλλά συχνά μένει...
      Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ που σε άγγιξαν τα λόγια μου καλή μου...
      Όπως και να χει, να σαι καλά, σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμά σου από εδώ,καλή συνέχεια εύχομαι!

      Διαγραφή