Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Το πράσινο τέρας

Κάποια βράδια σαν και τούτα εδώ νιώθω πως κάτι μέσα μου με καίει και με γερνάει.Με πνίγει και δεν μ αφήνει να ησυχάσω και να σκεφτώ λογικά.Βάζει μέσα στο μυαλό φαντασιακές εικόνες και φτιάχνει σενάρια ταινίας.
Προσπαθώ να το περιγράψω όσο πιο πιστά μπορώ.Αποφεύγω να το ονομάζω για να το ξορκίσω.
Είναι εκείνο που θολώνει το μυαλό και πνίγει την ανάσα. Είναι βαρύ και κάθεται πάνω στο στέρνο μου απλώνοντας πλοκάμια μέσα στο μυαλό μου.
Κάνει το σώμα να ξαγρυπνά και τα μάτια να είναι ολάνοιχτα.Κάνει το σώμα πότε να κρυώνει και πότε να ζεσταίνεται.Το στομάχι σφίγγεται τόσο σφιχτά που πονά να στέκομαι όρθια.Είναι ανυπόφορο...

Τα σενάρια όσο περνά η ώρα γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκα και πιο εξωφρενικά μέχρι που το μυαλό και το σώμα παραδίδονται ολότελα στο πράσινο τέρας.

Και σαν απομακρυνθεί το πράσινο τέρας όλα γίνονται όπως πρώτα.Το στομάχι λύνεται μονάχο του και το δέρμα παύει να χύνει κρύο ιδρώτα.Οι εικόνες χάνονται σαν τον καπνό που σβήνει στον αέρα και το σώμα παραλύει θέλοντας τόσο να ηρεμήσει...Και ηρεμεί...σαν τη θάλασσα μετά από φουρτούνα...
Φοβάμαι το πράσινο τέρας γιατί καταστρέφει ότι αγαπώ και τον ίδιο μου τον εαυτό...

10 σχόλια:

  1. Παιδι μου,Βιβη...
    δεν υπαρχει τερας του Λοχ-νες λεμε.

    :))

    υγ. σε αλλα χρωματακια βγαινει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φοβάμαι γλυκιά agriomeli πως το τέρας υπάρχει στη συνείδηση πολλών ανθρώπων...

      Για άλλα χρωματάκια δεν ξέρω το πράσινο όμως νομίζω πως είναι υπερ-αρκετό :P

      Φιλιά και καλό βράδυ εύχομαι :)

      Διαγραφή
  2. Με τρομάζεις Βιβή!
    Στην ηλικία σου δεν πρέπει να παραδίνεσαι στο πράσινο τέρας!
    Πάρτο αλλιώς κοπέλα μου!
    Όλες τα περάσαμε αυτά!
    Πάντως όταν το δικό μου μυαλό θόλωνε και μου έπνιγε την ανάσα,δεν προσπαθούσα να διώξω το τέρας που είχα μέσα μου αλλά.....ρώτησα κάποιους πιο ειδικούς και πίστεψε με απελευθερώθηκα πολύ εύκολα από όλα τα τέρατα του κόσμου.
    Stress το λένε το πράσινο τέρας και θέλει τον....ιατρό του!
    Με πολύ,πολύ αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίκιο έχεις...το πράσινο τέρας είναι τρομακτικό για όποιον το ζει.Stress,ζήλια,άγχος καταστρέφουν τα πάντα..Σαφώς όποιος καταδιώκεται απ'αυτό χρειάζεται τα μαγικά κάποιου ειδικού όπως λες...!

      Σου στέλνω τα φιλιά και την αγάπη μου!

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα Βιβή!!!Σκέωου ευχάριστα πράγματα,βγες στο μπαλκόνι να πάρεις αέρα,βάλε μουσική που σε γαληνεύει.Να χαίρεσαι με αυτά που έχεις και να τα εκτιμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω την τάση να κάνω συνέχεια αυτό με το μπαλκόνι και τη μουσική!
      Πρέπει να εκτιμάμε μα όχι να επαναπαυόμαστε!

      Ευχαριστώ για τη συμβουλή-Καλό ξημέρωμα! :)

      Διαγραφή
  4. όσο έχεις συνείδηση, αγαπημένη μου, όσο καίγεσαι, πνίγεσαι, το βάρος τούτου του κόσμου όσο σηκώνεις και έπειτα σηκώνεις και το δικό σου, όσο το τέρας στρογγυλοκάθεται στο στήθος σου πάνω, δε γερνάς. απλώς γίνεσαι άνθρωπος που όμορφα και βασανιστικά ωριμάζει...

    σε φιλώ μέσα από την καρδιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες Βίκυ μου;
      Και τι ταξίδι είναι κι αυτό για την ωριμότητα...τόσο βασανιστικό;

      Μεγάλο φιλί κι από μένα!Και καλό ξημέρωμα να ΄χεις :)

      Διαγραφή
  5. Όταν ζεις με τέρατα και φαντάσματα φίλη μου μην ανησυχείς.Αυτό σημαίνει πως είσαι άνθρωπος.Έχω ήδη μάθει να ζω μ΄ αυτά και κάπως πάω να τα συνηθίσω.Μερικοί άνθρωποι χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
    Γι΄ αυτό μην ακούς που λένε πως δεν υπάρχουν στις μέρες μας αυτά τα πλάσματα.Κι όμως υπάρχουν κι ας κάνουν τους ανήξερους... μόνο που ορισμένοι τα λένε αλλιώς!
    Συνέχισε την υπέροχη γραφή σου!Δεν περνάω συχνά απ΄ τα μέρη σου, αλλά δε σημαίνει πως δεν διαβάζω τ΄ αποτυπώματα της ψυχής σου!
    Αφήνω την καληνύχτα με την αγάπη μου!
    Να ΄σαι πάντα καλά:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δύσκολη όμως η συμβίωση μαζί τους γι'αυτό και η τάση να τα απομακρύνουμε...
      Σ'ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια,φιλιά πολλά!

      Διαγραφή