Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Υπερθετικός

Δεν ξέρω αν είναι αρκετό.Δεν ξέρω καν τι είναι αρκετό για σένα και για μένα.Ζούμε μέσα στην υπερβολή.Χωρίς αυτοσυγκράτηση και αυτοέλεγχο.Μαθαίνει το μυαλό μας να ηρεμεί με το σώμα μας και αφήνουμε το σώμα μας να διψά συνέχεια.
Βαρύς ο υπερθετικός που μας δένει.Εθισμός κι αρρώστια για αισθησιασμό χωρίς τρυφερότητα και πάθος,χωρίς μέτρο.Καταραμένοι με βελούδινα δεσμά σφιχτά δεμένα.
Κενό το μυαλό.Μόνο η κτητικότητα και η ανάγκη μας για προσήλωση.
Μόνο τα "σε θέλω" και τα "σ'αρέσει;"
Σάπισε το μυαλό από τις ανάγκες που χει το σώμα...
Είμαστε κατεστραμμένοι. Πλήρως αλλοιωμένοι και χαμένοι ο ένας μέσα στον άλλον.

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Της εξάρτησης και των παραισθήσεων

-Με τι θα αρχίσουμε σήμερα;

-Ανασκόπηση σήμερα.

-Δε θα χρειαστώ αρκετά για σήμερα.Μονάχα εμένα και τα χάπια.

-Άλλαξε το.
-Δε μπορώ.Δεν μπορώ να διαλέξω.Ταυτιζόμαστε τόσο πολύ και σήμερα νιώθω πως θα μπορούσα να τους δώσω το ίδιο όνομα.
-Προσπάθησε να αφήσεις κάτι και να πάρεις κάτι άλλο στη θέση του.
-Σήμερα δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Έστω όμως θα πάρω τη φωτογραφική αντί για τα χάπια.Είναι εντάξει αυτό;
-Ναι είναι μια χαρά.Ξεκινάμε;
-Ναι
-Ξεκίνα να μου λες πρώτη και μετά θα σου πω εγώ τα δικά μου.Πες ο,τι θες.

-"Αφού είμαστε το ίδιο.Δεν θυμάσαι;Δεν θυμάσαι;Ίσως τελικά δε χρειαστώ τη φωτογραφική.Τι συμβαίνει;Ξέχασες πάλι;Είμαστε το ίδιο τόσο καιρό.Θυμάσαι που καυγαδίζουμε καμιά φορά;Όταν με πιάνεις να κάνω αυτό που μου έχεις απαγορεύσει;Λες ότι με λυπάσαι αλλά εγώ πιστεύω πως ζηλεύεις όλα αυτά που δεν έχεις δει.Αγαπάς;Αγαπιέσαι;Κυρίως το δεύτερο σου συμβαίνει;Πόσο καιρό έχει να σου συμβεί;Σου έχει συμβεί άραγε ποτέ;Εγώ αγαπιέμαι από πολλούς αλλά νομίζω αγαπάω μονάχα έναν.Εσένα δε σ'αγαπάω.Όχι όσο θα ήθελα κι αυτό γιατί νομίζω πως ούτε κι εσύ μ αγαπάς."
-Αυτό δεν είναι ανασκόπηση.
-Είπες ότι θα μιλήσεις εσύ μετά από μένα.Είμαστε το ίδιο.
Δεν είμαστε ίδιες.Εσύ είσαι εσύ κι εγώ είμαι εγώ.Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω αλλά όχι για να παραδεχτώ αυτά που θα 'θελες να ισχύουν,μα δεν ισχύουν.Περίμενε να τελειώσω.Ξέρω πως ο,τι και να λες θα θελες να είμαστε το ίδιο.Κάτι σε εμποδίζει να δεις.Μπορείς να σκεφτείς τι μπορεί να είναι αυτό;
-Όχι.
-Ξέρεις τι είναι.Δεν έχει σημασία αν θα το πεις σε εμένα αλλά αν θα το πεις στον εαυτό σου.
Πονάει ε;Πρέπει να σταματήσει το ξέρω.Κι εσύ ξέρεις τι χρειάζεται για να σταματήσει.Να θυμάσαι πως εσύ αγαπιέσαι κι αυτό πάντα θα είναι αρκετό για να μη νιώθεις τόσο έντονη την εξάρτηση.

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2013

Το τέρας μέσα μου

Θα θελα να πνίξω το τέρας που γέννησα.Να σφίξω γερά το λαιμό και να το αφήσω να χαθεί στα χέρια μου.Θα θελα να το σκοτώσω.Είναι το προϊόν κάθε λάθους μου ξεχασμένου,κάθε σκέψης πικρής κάθε ενέργειας αμαρτωλής.Όλων αυτών είναι προϊόν το τέρας μου.
Μα εγώ το γέννησα κι όσο κι αν το σιχαίνομαι νιώθω πως κάπου μέσα μου πρέπει να το αγαπάω.Πρέπει να το εξημερώσω πριν προλάβει να μεγαλώσει και να με καταπιεί.
Μη με ρωτήσεις πως να το κάνω.Δεν ξέρω τι να σου πω.Υποθέτω χρειάζεται υπομονή.Ίσως χρειάζεται αγάπη ίσως κι αυτοπεποίθηση.
Δεν ξέρω τι να υποθέσω.Νιώθω σαν να μεγάλωσε πριν ακόμη το γεννήσω.Με σκοτώνει όσο εγώ προσπαθώ να το εξημερώσω.Καμιά φορά του λέω "σώπασε,θα γίνεις κάποτε κι εσύ καλό.Θα γίνεις έτσι όπως εγώ σε θέλω.Εξημερωμένο κι απαλλαγμένο απ' ο,τι σε έπλασε.Μαζί θα ξεχάσουμε.Μαζί πρέπει να τα ξεχάσουμε όλα.Μη με σφίγγεις,με πονάς,θα πεθάνω..."
Καμία φορά χαλαρώνει λίγο τα χέρια από το λαιμό και με κοιτά στα μάτια.Κάτι ζητάει αλλά δεν καταλαβαίνω.Κι όσο το κοιτάζω με απορία εκείνο αγριεύει πάλι και τεντώνει τα χέρια.
Με μισεί ο εαυτός μου για όσα έχω κάνει.Kαι στο ορκίζομαι θα ήθελα να τον εξημερώσω μα τον τρόπο δεν το γνωρίζω.Δεν μ'ακούει όπως δεν ακούω κι εγώ κανένα.Με κάνει να πονάω και να συνηθίζω το πόνο με κάνει να θυμάμαι και να ζω μέσα σε ο,τι με βασανίζει.
Καταραμένο τέρας,με εκδικείσαι πριν σε γεννήσω,πας να με κάνεις ίδια με σένα για να μη μπορώ να σε σκοτώσω ούτε και να σε ηρεμώ.Σε φοβάμαι..