Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Μελαγχολικό.

Όταν σε σκέφτομαι,με εκείνο το υπέροχο,μακρύ,γκρι σου φόρεμα,όταν σε σκεφτώ να χορεύεις τινάζοντας τα μαλλιά σου,όταν σε σκεφτώ να παίζεις με τα χέρια σου κάνοντας μικρά ζωάκια στους τοίχους γελώντας με την ίδια σου τη σκιά,σε παρακαλώ,να είσαι όπως ήσουν πριν.
Όταν σε σκεφτώ θέλω να είσαι χαμογελαστή.Πλατύ χαμόγελο και ροδαλά μαγουλάκια που κοκκίνισαν από την έξαψη του παιχνιδιού σου.Έτσι θέλω να σε σκέφτομαι.
Δεν θα σ'αγγίζουν οι σκιές στη σκέψη μου πια.Θα πετάξεις μακριά από αυτές και ίσως εκεί καταφέρνεις και γλιτώνεις.
Πέτα,πέτα πουλί μου....
Κι έπειτα γύρνα πάλι χαμογελαστή στις αγριεμένες σκέψεις μου να τις ηρεμήσεις γιατί ξέρεις,από τότε που έφυγες παλεύω μαζί τους.Παλεύω το πριν και το μετά.Εσύ συνέχισε να χορεύεις,συνέχισε να τινάζεις το μακρύ φόρεμα που σε ενοχλεί στα βήματά σου,τίναξε τα μακριά μαλλιά και γέλα δυνατά.Θα κάνω ο,τι μπορώ να σε ακούω.
Στο ορκίζομαι,θα αναγκάσω τη φαντασία μου να σε βλέπει με ένα μονάχα τρόπο.Στο ορκίζομαι εκεί μέσα δεν θα πάθεις τίποτα.Θα μείνεις πάντα όμορφη και ζωντανή.Εγώ θα κρατήσω το σκοτάδι μακριά σου.
Τελείωσε,δεν έχει πια τίποτε άλλο.Ούτε άγχος,ούτε στεναχώρια,ούτε δάκρυα.Κανένα δάκρυ πια για σένα και για μένα.Τελείωσε...
 

                                                                                    Στη Ζ και σε κάθε Ζ που τόσο άδικα χάνεται

4 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Βιβή! Υπέροχο κείμενο!

    Υ.Γ. Σου έχω ένα βραβείο σιδηρόδρμο στο μπλογκ μου αν θελήσεις σε περμένω να το παραλάβεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάκη μου να σαι καλά!Σ'ευχαριστώ πολύ!

      Σχετικά με το βραβείο,πολύ σ'ευχαριστώ που με σκέφτηκες.Η αλήθεια είναι πως δεν το πολυέχω με αυτά.Σε χιλιοευχαριστώ παρόλα αυτά :) Καλή συνέχεια σε ο,τι κάνεις!

      Διαγραφή