Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Το ανολοκλήρωτο

Η μοίρα του ανολοκλήρωτου τόσο πολύ ξελόγιασε το παρόν ώσπου τελικά κατάφερε να σβήσει το μέλλον.
Και έφτασε στο τέλος όπως πάντα αφήνοντάς μας γυμνούς.
Τι υπήρξαμε τελικά;
Μισοί και μόνοι,αχόρταγοι και διψασμένοι για αναμνήσεις που ποτέ δεν θα 'ρθουν γιατί ποτέ δεν τους φτιάξαμε το δρόμο,δεν τους δώσαμε το χώρο για να υπάρχουν.
Το ανολοκλήρωτο,σαν βαθύ μαύρο πάντα θα μας πνίγει στο τέλος.
Το ανολοκλήρωτο,σαν βαθιά κι ατέλειωτη χαράδρα πάντα θα μας καταπίνει ο,τι κι αν του δώσουμε.
Ποτέ δεν θα είναι αρκετές οι αναμνήσεις για να φτιάξουν μια γέφυρα ικανή για να ξεπεράσουμε το βάθος του ανολοκλήρωτου.
Γιατί το ανολοκλήρωτο πάντα πεινάει,
πάντα διψάει,
πάντα ζητάει,
πάντα είναι αχόρταγο,
πάντα ουρλιάζει κι άλλο!
Το ανολοκλήρωτο πάντα θα θολώνει το ολοκληρωμένο.