Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

Υπέροχη μοναξιά

Στο τέλος πάντα πείθεσαι για τη συμβατικότητα της μιζέριας.
Και κάνεις πως δεν βλέπεις  και προσποιείσαι πως δεν ακούς.
Μετατρέπεις το άγαλμα σε πραγματικό και το βαφτίζεις ψεύτικο.
Και κάπως έτσι,με τόσο ύπουλο τρόπο ζεις μέσα σε μια υπέροχη μοναξιά.