Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

Μεταμεσονύχτια πισωγυρίσματα

Σάλιωσε το λοβό του αυτιού της και εκείνη με ένα γρήγορο τίναγμα απομάκρυνε το πρόσωπό της από εκείνον.Υποτίθεται πως ήταν τελειωμένη υπόθεση.Τα πισωγυρίσματα δεν έκαναν ποτέ καλό σε κανέναν.Σίγουρα ήταν λάθος να δεχτεί να ξαναβρεθούν τόσο σύντομα.Μόλις τον είδε η σκέψη να τυλίγεται γύρω του δεν έφευγε από το μυαλό της.
Λάθος,λάθος,λάθος
Απέφευγε το ευθύ κοίταγμα στα μάτια του κι απορούσε πως ήταν δυνατόν εκείνος να ψάχνει να βρει το βλέμμα της χαμηλώνοντας το σώμα του μιλώντας της.
Λόγια ηλίθια,όλο αοριστία και οι σκέψεις στο κεφάλι να φωνάζουν πως τα πισωγυρίσματα δεν έκαναν ποτέ καλό σε κανέναν κι εκείνος πιο όμορφος και πιο ηλίθιος από ποτέ έτοιμος να καταστρέψει όσες ισορροπίες προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό της πως είχε δημιουργήσει.Να την κοιτάει κι έπειτα να την αγγίζει.Κι εκείνη να λιώνει,να τινάζεται και να σκέφτεται πόσο πολύ της είχε λείψει το σώμα του και πόσο λάθος κάνει που τον αφήνει να την επηρεάζει.Πόσο εξαρτώμενη έχει γίνει από εκείνον και πόσο θα το έχει μεταν
ιώσει όταν δεν θα τον βλέπει πια.Κι ύστερα να μην κρατιέται και να τον φιλάει αχόρταγα.Να δαγκώνει τα χείλη του και να ανακατεύει τα μαλλιά του,να τυλίγεται πάνω του και να τον μυρίζει.
Μα τελείωσε πάλι κι εκείνος αφού περιπλανήθηκε στο χώρο της σαν να ταν δικός του,της χαμογέλασε από τον απέναντι καναπέ προσπαθώντας να αποστρέψει το βλέμμα του από το δικό της που ήταν καρφωμένο πάνω του.
"Λάθος πάλι"είπε αυτή και σηκώθηκε από τον καναπέ.Εκείνος δεν απάντησε,φόρεσε γρήγορα τα ρούχα του και τη φίλησε στο μάγουλο ψιθυρίζοντας της "Να προσέχεις"
Εκείνη δεν άκουσε την άχρηστη,δήθεν συμβουλή.Όλη της την προσοχή την έδωσε στην ανάσα του που γαργάλησε το λαιμό της για αυτά τα δευτερόλεπτα.Του χαμογέλασε καθώς εκείνος έβγαινε από το σπίτι και ύστερα σκέφτηκε για μια ακόμη φορά "Τα πισωγυρίσματα δεν έκαναν ποτέ καλό σε κανέναν".

Τίποτα το ιδιαίτερο,μια μικρή μεταμεσονύχτια ιστορία,από εκείνες τις πολλές,τις καθημερινές κι ατελείωτες.