Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Πέπλα

Σωστά Ψέμματα και Λάθος Αλήθειες.Τα λέω έτσι γιατί μόνο έτσι μπορεί να περιγραφεί αυτή η κατάσταση.Σχέσεις σε επιπλέουσα σχεδία σε θάλασσα με κύμα.Κτηνώδες κρυφό σεξ και ανάγκες που ουρλιάζουν.Εμείς που ουρλιάζουμε για αποδοχή.Εμείς που ξεφωνίζουμε για αναγνώριση,για αγάπη,για τρυφερότητα.
Και πάλι εμείς οι ίδιοι που όταν την αποκτούμε συμπεριφερόμαστε ανεξέλεγκτα χυδαία και βίαια πατώντας την κάτω σαν να πατάμε κάποιο αηδιαστικό έντομο που θέλουμε να το λιώσουμε ξεχνώντας πως η τρυφερότητα που παίρνουμε είναι δανεική.Και μαζί με την τρυφερότητα σκοτώνουμε και την αξιοπρέπεια μας.Και λέμε ψέμματα πως ποτέ δεν μας συμπεριφέρθηκαν έτσι όπως έδειχναν.Κι αν ακόμα κάτι τέτοιο συνέβει είμαστε πεπεισμένοι πως αυτό συνέβη για άλλο λόγο.Κατασκευάζοντας ολόκληρα σενάρια σαν παρανοϊκοί σεναριογράφοι πείθουμε τον εαυτό μας πως το έκαναν για να προστατέψουν και να τονώσουν τον εγωισμό τους.
Λέμε ψέμματα που είναι αλήθειες και αλήθειες που είναι ψέμματα.Ζούμε σε μια προσπάθεια να εξανθρωπίσουμε όλα μας τα ζωώδη ένστικτα.Παλεύουμε με τα ζώα-δαίμονες μέσα μας.Μονάχα μόνοι μας είμαστε αληθινοί,ξερνώντας όλα τα απωθημένα μας,βρίζοντας τη μοναξιά μας,ουρλιάζοντας την τύχη ,πέφτοντας σε παροξυσμό από τα δάνεια των άλλων,οργιάζοντας στις φαντασιώσεις μας.Πεθαίνουμε και αναγιεννιόμαστε σε δευτερόλεπτα σκέψεων και βγαίνοντας φοράμε αόρατους μανδύες ακούσια και γινόμαστε οι άλλοι.Οι άλλοι που δανείζουν και δανείζονται συμπάθεια,τρυφερότητα,έρωτα,χυδαιότητα,οι άλλοι που πεθαίνουν με παράπονα καταρασόμενοι τα πέπλα που τόσο έχουν ανάγκη για επιβίωση.