Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Νοσταλγία

Η νοσταλγία για όσα ζήσαμε μας χτυπάει κατευναστικά στην πλάτη
μας φέρνει ίσως κάπου κάπου βούρκωμα στα μάτια
μα τουλάχιστον δε στοιχειώνει τον ανικανοποίητο εαυτό μας.
Μα η νοσταλγία για όσα δε ζήσαμε ξυπνάει μέσα μας σαν όρνιο
μας καρφώνει σαν καρφί στο στέρνο
μας πνίγει σαν βαρίδι στο λαιμό
Η νοσταλγία γι αυτά που δε ζήσαμε,
κύτος κοιμώμενο γουργουρίζει στο κεφάλι μας.
Πόρτα που σπαρακτικά χτυπάμε και κανείς δεν ανοίγει
Μπαίνει σφυρίζοντας σα βοριάς σε στενό δωμάτιο
Και έπειτα φεύγει γελώντας κοροϊδευτικά με τον ανικανοποίητο εαυτό μας,
κουνώντας αηδιασμένη το κεφάλι που εμείς τόσο ανθρώπινα πονάμε.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου