Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Εξαρτημένη Υποταγή

Μη με προφυλάξεις από τη βροχή.Άφησέ τη να πέσει πάνω μου μήπως και ξεπλύνει την ντροπή της υποταγής μου.
Της υποταγής που όσο κι αν σιχαίνομαι,τόσο αναζητάω στις σχέσεις μου και ειδικά στη σχέση μου με σένα.
Άσε τη βροχή να με πλύνει,έχω πολλές βρομιές πάνω μου πολύ καιρό τώρα,τόσο, που άρχισα να γίνομαι ανυπόφορη και σε μένα την ίδια.
Αφήνομαι σε ακούσιες,κατανυκτικές στιγμές ηδονής εκλιπαρώντας μονάχα για συνέχεια.
Η υποταγή μου με τύφλωσε και λυτρωτικά στημένη,εφιαλτικά ανυπόμονη χάνομαι μέσα σε υγρά και βίαιες κινήσεις που ξέρουν καλά να συντηρούν την ανάγκη μου για υποταγή.
Γι αυτό σου λέω,άσε τη βροχή να με λούσει ίσως να είναι η υποταγή μου,αυτή η τόσο εξαρτημένη που τόσα χρόνια με κάνει να θέλω να κάνω εμετό και ταυτόχρονα μου επιτρέπει να υπάρχω.
Παρακαλάω για λήθη και αποστρέφομαι τη στοργή.Ντρέπομαι που υποτάσσομαι.Ντρέπομαι για την ασφάλεια που νιώθω μέσα στο βυθό της ηδονής μου.Το σώμα που εξαρτάται και υποτάσσεται.Οδύνη και Ηδονή ταυτόχρονα.Το μυαλό μου συμφωνεί και επιβεβαιώνει την ανάγκη μου για εξάντληση.Εξαντλούμαι,Συντηρούμαι,Επαναλαμβάνομαι.Με αηδιάζω.
Τώρα που τα ξέρεις όλα, θα αρχίσεις να μ'αποστρέφεσαι;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου