Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Αγρύπνια

Αυτό το τέρας που παλεύω συνεχώς να το βάζω για ύπνο,να το κρατώ σε μια καταστολή γυρεύοντας έτσι μια ζωή μακριά από τις καταστροφικές εξάρσεις του.Αυτό,αυτό ξυπνάει κι αφουγκράζεται.Όταν το μεγαλόσωμο τέρας ξυπνάει,με κρατά και μένα ξύπνιο μαζί του,Κλαίει μέσα μου σαν μωρό και με κάνει και μένα να μυξοκλαίω εκλιπαρώντας το να μ αφήσει να κοιμηθώ.
Το τέρας μου είναι πράσινο με μεγάλα κίτρινα μάτια που σαν μονίμως να είμαι καθρεφτισμένη εγώ μέσα τους.Μάλιστα έχει και αγκάθια διαφόρων μεγεθών στη πλάτη,τα χέρια και τα πόδια του.Είναι πανάσχημο δημιουργημένο με όλες τις φοβίες μου.Γελάει ειρωνικά με τις προσπάθειες μου να το εξημερώσω.Του προσφέρω καθαρό αέρα στο μικρό μου μπαλκόνι.Του δίνω αλκοόλ να χαλαρώσει,το αυνανίζω για να ξεχαστεί,το βεβαιώνω πως θα του φερθώ με στοργή.Εκείνο όμως δεν καταλαβαίνει τίποτα.Κι όλο συχνότερα ξυπνάει και γελάει απαίσια μέσα στο κεφάλι μου πλημμυρίζοντας δηλητήριο κάθε ήρεμη σκέψη μου.Νομίζω πως θέλει να με καταπιεί τελείως.Προσπαθεί μονάχα σκληρά να βρει τον τρόπο να το κάνει χωρίς να καταστραφεί και το ίδιο.Είναι το μόνο στο οποίο μπορώ να ελπίζω.
Ακόλαστο πλάσμα που συντηρείσαι από πίσσα και το Αποπνικτικό μη ξυπνήσεις απόψε,μα τι λέω;σ'ακούω ήδη να ξεθαρρεύεις.

1 σχόλιο: