Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Σκηνή ρουτίνας

Η μεθυσμένη μου αντανάκλαση είναι εντυπωσιακή.
Όχι μονάχα ίπταμαι αλλά το κάνω με τη χάρη και τη φυσικότητα μιας πράξης ρουτίνας.

Η πράξη περιλαμβάνει ένα εξαιρετικό κρυστάλλινο ποτήρι χαραγμένο με διαμάντι
Έναν ελαφρώς φθαρμένο από την κατάχρηση καναπέ
ένα φθηνό φωτιστικό δαπέδου,
κλειστά παντζούρια,
έναν καθρέφτη αγορασμένο πριν δυο-τρία χρόνια από παλαιοπωλείο
κι ένα μπουκάλι βότκα-αδιάφορης κάθε φορά μάρκας-
Στην αρχή πίνω αργά και γράφω σε ένα όμορφο μικρό τετράδιο που κόστισε πολύ περισσότερα απ'όσο θα έπρεπε να κοστίζει.
Μετά πίνω λίγο πιο γρήγορα.Η βότκα μοιάζει να αλλάζει γεύση και όσο γρηγορότερα την πίνω τόσο περισσότερο τη νιώθω.
Για να ελέγξω αν θα με δω να ίπταμαι στον καθρέφτη,σηκώνομαι κι ελέγχω την ευστάθεια μου.
Είναι πολύ σημαντικό να κρατηθεί η ισορροπία της πράξης ρουτίνας.
Να με εντυπωσιάσω με την άνεσή μου να ίπταμαι,
να χορέψω στο αέρα,
να μιλήσω μ'άλλη φωνή,
να γίνω παντοδύναμη,
να ματώσω τα χέρια μου.
να γίνω θαρραλέα,
να πέσω στο κενό,
να πετάξω ακόμη ψηλότερα
να ξυπνήσω στο πάτωμα το άλλο πρωί πιασμένη στο πάτωμα

Αυτή η μεθυσμένη αντανάκλαση είναι τόσο εντυπωσιακή που αξίζει όλη αυτή την ταλαιπωρία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου